Bijna traditie: Hemelvaart weekend brengen we ook dit jaar weer door op de boot in Friesland. De kinderen hadden op woensdag eerst nog schoolreisje met school, van vorig jaar geleerd, dus nu gepland om op donderdagochtend pas in de auto te stappen naar Leeuwarden. Niet echt dauwtrap-tijd, maar toch nog vroeg genoeg, want om even voor elven voer Stijn de boot al uit het boothuis (uiteraard met drie handen aan het stuur). Geen plannen gemaakt, dus daar drijf je dan: quo vadis? Richting Grou & Akkrum dan maar, eind-doel ergens buitenuit bij het Sneekermeer. Het potje met kleingeld moest meteen aan aangesproken worden in Akkrum, oef, da’s even schrikken, twee keer 2 Euro, zo gaat het hard met het statiegeld-potje. Op het water is het aardig druk, dat merkten we ook bij brug nummer 2, een tegemoetkomende waterpiraat schatte de bocht verkeerd in (of kon gewoon niet varen, meest waarschijnlijk) en ramde ons bijna, ging nog net goed. Met kloppend hart kreeg ik nog net m’n tien muntjes in het klompje van de brugwachter.

Vlak bij Ter Herne zagen we een paar mooie plekjes om buitenuit te liggen, meteen maar neergelegd nu het nog rustig is. De hoop op een leuke wandeling over het eiland werd al snel de modder ingeduwd. Eniek en Stijn gingen het eiland verkennen op laarzen, maar Eniek zakte er tot bijna aan de rand al in. Ook toen ik het wilde proberen, gaf ik het al snel op, de eerste paar moddervelden kon ik nog net overheen springen, maar toen ik een 3 meter lang modderfestijn tegen kwam, had ik net m’n fiereljep-stok niet mee, haha.

De kinderen vermaken zich de hele middag heerlijk buiten met vissen (nou ja, een hengel met brood waar niets op afkomt, heet geloof ik nog steeds vissen) en roeien. Eniek kan aardig roeien, al vind ik het in het begin best eng om ze met z’n tweetjes te laten roeien naar de overkant. Volgens Bart niets aan de hand, want we zijn zo los en iedereen op het water kijkt goed uit (jaja, het is goed dat oma er niet bij is…).

Even onthaasten en wennen aan het feit dat de meest inspannende activiteit van de dag koffie opschenken is, de eerste pot koffie te sterk gedoseerd, m’n haren gingen ervan overeind staan, maar bij het tweede potje had ik de slag al weer te pakken. Koken aan boord is een groot woord, we hebben vooruit gepland en kant &klaar pannenkoeken meegenomen om alleen maar even snel op te warmen in de koekenpan.

Vanochtend ontbijtbuffet als start van de dag, goede bodem leggen voor een hele dag Efteling. Als Bosrijk gangers mogen we een half uur eerder de Efteling in, niet dat je er heel veel aan hebt: alleen Pandadroom draait en verder kun je als eerste in de rij gaan staan bij je attractie naar keuze. Dat is dus vooral handig in topdrukte. Pandadroom ontbrak nog in het lijstje, dus die hebben we bekeken, we zaten wel met vier gezinnen in de zaal, vechten om een plekje dus. Blijft een mooie attractie, die niet snel verveeld en weer schrik je aan het eind als je bank inzakt en de boom naar beneden komt…

Daarna door naar de “echte”   attracties: Bobsleebaan. Stijn wist niet of hij hard moest huilen of heel hard moest gillen. Op aanraden van Bart het laatste gedaan. En natuurlijk vond hij het na afloop de coolste attractie en wilde hij nog wel een keer. Maar eerst Piranha, niet 1 keer, maar 2 keer. Handig zo zonder rijen. Daarna Fata Morgana gedaan, rustig aan met de bootjes. Teruglopen naar het appartement, want Bart wilde om 12 uur richting golfbaan. Wij hadden twee keuzes: of blijven wachten tot Bart bij hole 14 langs ons appartement kwam met golfen, of weer terug naar de Efteling. Die keus was snel gemaakt. Met z’n drietjes hebben we het hele sprookjesbos doorgelopen, weer wat bijgespijkerd met alle sprookjes, er waren er toch heel wat weggezakt. De waterlelies kwamen weer helemaal terug met dat muziekje, als kind hadden we daar een LP van, helemaal grijs gedraaid. Bij het zoeken naar de toiletten kwamen we langs de oude stoomdraaimolen, daar moest natuurlijk even in gezeten worden, liefst twee keer. Daarna met het stoomtreintje een rondje park gedaan om even een buitje uit te zitten onder het afdakje. Nog steeds niet helemaal droog, dus droomvlucht was een goede tweede optie. Ook dit blijft gewoon leuk om te bekijken. Nog even via de speeltuin bij Laaf, heel grappig die lachspiegels en heerlijk om te zien hoe veel plezier zo’n onschuldige draaiton geeft.

Daarna weer terug naar Bosrijk, want vandaag wilden we toch echt het zwembad uitproberen. Bart was inmiddels ook weer terug van z’n rondje golf, score voor verbetering vatbaar, maar hij had lekker gegolft. Met z’n vieren dus het bad in, niet heel groot, maar de stroomversnelling was erg leuk. Ook het zelf bedienen van de emmers water aan het plafond was erg leuk, je kon alleen niet nauwkeurig genoeg mikken om een emmer op het juiste hoofd te laten vallen. Van zo'n dagje krijg je flink trek, alle bordjes leeggegeten en zelfs nog ruimte voor een toetje. In het appartement gekomen wilden de kinderen weer in bad, ja, wat wil je: een groot bad met bubbels (oja, jacuzzi heet dat), dat willen we thuis ook wel. ZZZZ tijd om te gaan slapen.

Leukste sprookje? De Fakir, want overal waar we tulpen zagen daar was de fakir geweest. Leukste attractie die op het lijstje voor herhaling moet: de bobsleebaan. We zullen zien wat morgen brengt.

Na 16 voorstellingen Daltons viel het doek dit weekend, de voorstellingen zijn voorbij. Het was een intense periode van elk weekend op en neer naar het theater, regelmatig laat naar bed en de gevolgen daarvan, maar ook een periode van ontzettend veel plezier voor Stijn. Zo thuis als die jongen op het toneel en bij het theater is, echt heerlijk om te zien. Daar zetten wij graag onze sociale agenda voor op een la(a)g(er) pitje. Laat maar komen de volgende voorstelling! (maar realiteitszin zegt dat dat wel even kan duren met duizenden leerlingen op de theaterschool die allemaal graag een keer als jonge speler in een productie willen spelen).

Na afloop van de allerlaatste voorstelling is er een groot feest voor alle spelers, met hapjes en ook leuke sketches (niet door de jongste spelers), disco na afloop. Stijn mocht van ons tot het eind blijven, tien uur dus. Afscheid nemen van je toneelzussen Kiki en Tina is niet makkelijk. Maar Stijn bleef er heel rustig onder, hij zal het later nog wel eens gaan missen, maar voorlopig overheersen vooral de leuke herinneringen. Als over een paar weken de DVD uitkomt, gaan we die natuurlijk aanschaffen!

‘s Ochtends begonnen met inpakken, de was moest nog even drogen… Om klokslag 12 uur onder het lieflijk eerste maandag van de maand sirene geluid weggereden richting de Efteling. De schildpadden nog even snel wat visjes toegeworpen, het schijnt dat ze een paar dagen zonder eten kunnen, we gaan het uitproberen. Schitterend weer onderweg, dus dat belooft wat voor in het park.

Om 1 uur bij Bosrijk op het parkeerterrein gaan staan, we kunnen ons huisje nog niet in, maar mogen al wel het park in, dat is maar 5 minuten lopen vanaf Bosrijk. We doen het eerste dagje vooral verkennende dingen: beginnen met de pagode dus. Vogelrok stond next op het lijstje, bummer: gesloten voor onderhoud. Nou, dan maar door naar het land van Laaf voor de zweefmolen: dubbel bummer, ook gesloten voor onderhoud. Tjonge, het moet hier wel bij blijven! Ach, er zijn nog genoeg andere leuke dingen om te doen: Monsieur Cannibale, een klein rupsje en daarna door naar Villa Volta. We doen om de beurt iets dat Eniek leuk vindt en iets dat Stijn leuk vindt, alleen onze kinderen hebben totaal verschillende smaken. We houden een cijferlijst bij van de dingen die we gedaan hebben en Eniek gaf Villa Volta een 9 en Stijn een 1. Oei, dat wordt nog leuk!

Terug in het park naar ons appartementje (ik mag het van Eniek geen huisje noemen, want het zit in het grote gebouw en ja, het is dus een appartement), tassen uitpakken en even TV kijken, ze zijn nog steeds niet te oud voor Efteling TV. Gaan eten bij het restaurant, we hadden er nl. op gerekend dat er een combi-oven-magnetron in het appartement zat, maar het is alleen een magnetron, tja, dat bakt wat moeilijk af. Konden we ook nog mooi even wat meepakken van de show van Klaas Vaak, die leest twee keer ’s avonds voor, een keer om half zeven en een keer om acht uur.